Historia ya Mtume Muhammad ﷺ somo la 70: Kuhama kwa Mtume Muhammad s.a.w kuelekea Madina

Hijra ya Mtume [Rehema na amani zimshukie]

Wakati uamuzi wa dhuluma ulipofanywa na Maquraishi, Jibril aliteremka kwa Mtume Muhammad (Rehema na amani zimshukie) kumfahamisha njama yao na kumpa idhini ya Mola wake ya kuondoka Makkah. Jibril alimuonyesha muda wa kuhama na kumwonya asilala kitandani mwake usiku huo. Wakati wa adhuhuri, Mtume (Rehema na amani zimshukie) alimtembelea swahiba wake Abu Bakr na kupanga naye kila kitu kwa ajili ya hijra iliyokusudiwa. Abu Bakr alishangazwa na kuja kwa Mtume akiwa amejifunika uso wakati usio wa kawaida, lakini haraka alitambua kuwa amri ya Allah imefika. Alipendekeza waondoke pamoja, na Mtume alikubali.

Kwa upande wa Maquraishi, walichagua wanaume kumi na moja kutekeleza njama yao ovu: Abu Jahl, Hakam bin Abil Al-‘As, ‘Uqbah bin Abi Mu‘ait, An-Nadr bin Harith, Omaiyah bin Khalaf, Zama‘a bin Al-Aswad, Tu‘aima bin ‘Adi, Abu Lahab, Ubai bin Khalaf, Nabih bin Al-Hajjaj na ndugu yake Munbih bin Al-Hajjaj. Wote walikesha nje ya nyumba ya Mtume wakiwa wameshika silaha, wakisubiri kumuua pindi tu atakapotoka asubuhi. Walikuwa wakichungulia mara kwa mara kuhakikisha bado amelala kitandani. Abu Jahl, adui mkubwa wa Uislamu, alitembea huku na huko akiwadhihaki watu kwa maneno ya dharau dhidi ya Mtume.

Lakini Allah, Mwenye Uweza, alifanya yale aliyotaka, kama alivyosema katika Qur'an:
"Na kumbuka walipokupangia hila waliokufuru kukufunga au kukuua au kukutoa. Walikuwa wakipanga, na Allah anapanga, na Allah ndiye Mbora wa kupanga." [8:30]

Licha ya ulinzi mkali wa Maquraishi, mipango yao ilishindikana. Mtume (Rehema na amani zimshukie) alimwambia Ali alale kitandani mwake na ajifunike kwa shuka lake la kijani, akimhakikishia usalama kwa ulinzi wa Allah. Mtume kisha alitoka nje na kutawanya mchanga mbele ya watesi wake, akisoma aya:
"Na tumeweka kizuizi mbele yao na kizuizi nyuma yao, na tumewafunika, kwa hivyo hawaoni." [36:9]

Mtume alielekea moja kwa moja nyumbani kwa Abu Bakr, na mara waliondoka pamoja kuelekea kusini, wakapanda Mlima Thawr na kujificha kwenye pango lililopewa jina la mlima huo.

Wakati huo, Maquraishi walipogundua kuwa Mtume ameondoka, walimkuta Ali kitandani badala yake, na habari hiyo ilienea haraka mjini. Kwa hasira, walikusanyika haraka kupanga njia za kumtafuta Mtume na Abu Bakr. Walitangaza zawadi ya ngamia 100 kwa atakayemkamata mmoja wao. Walichunguza kila njia ya kutoka Makkah, na kufuatilia nyayo walimtumia Suraqa kufatilia nyayo hizi kwa bidii, hadi walipokaribia mlango wa pango walikokuwa wakijificha. Abu Bakr alihisi wasiwasi mkubwa, lakini Mtume alimtuliza kwa kusema:
"Usihuzunike, hakika Allah yuko pamoja nasi."

Kwa siku tatu walikaa pangoni, huku Abdullah, mwana wa Abu Bakr, akiwaletea habari usiku, na Amir bin Fuhairah akiwapelekea maziwa kila jioni. Maquraishi walijaribu kila njia lakini hawakufaulu.

Baada ya siku hizo tatu, mwongoza njia wa kuaminika, Abdullah bin Uraiquit, aliwafikia akiwa na ngamia wawili wa Abu Bakr. Waliondoka pangoni na kuelekea Madinah kwa njia ya pwani, wakiepuka njia za kawaida. Katika safari yao walipitia vijiji kadhaa, na walikutana na matukio kadhaa, ikiwemo kukaribishwa na Umm Ma‘bad Al-Khuza‘iyah, mwanamke aliyewapa maziwa kutokana na huruma yake.

Miongoni mwa wale waliowafuatilia kwa tamaa ya zawadi alikuwa Suraqah bin Malik. Alipojaribu kuwasogelea, farasi wake alianguka mara tatu, na alitambua kuwa ni onyo kutoka kwa Allah. Aliomba msamaha na kuahidi kuwaficha. Mtume alimpa msamaha na kuandika ushahidi wa amani kwa maandishi ya Amir bin Fuhairah.

Safari ya Mtume (Rehema na amani zimshukie) na Abu Bakr ilimalizika kwa kufika Quba’, ambapo waliendelea na safari yao kuelekea Madinah, wakipokewa kwa furaha na Ansar. Hijra hii ilikuwa mwanzo wa kalenda ya Kiislamu na hatua muhimu katika kuimarisha Uislamu.