Historia ya Mtume Muhammad ﷺ somo la 52: Maamuzi ya kumuuwa Mtume Muhammad

Uamuzi wa Dikteta wa Kumuua Mtume:

Baada ya njama na hila zote za Makuraishi kushindwa, walirudi kwenye desturi zao za mateso na kuwatendea Waislamu kikatili zaidi kuliko mwanzo. Pia walianza kufikiria kumuua Mtume (Rehema na amani za Mwenyezi Mungu zimshukie). Kinyume na matarajio yao, mbinu hii mpya ya mateso iliimarisha zaidi Ulinganizi wa Uislamu na kusaidia katika kuupokea kwa mashujaa wawili hodari wa Makkah, yaani Hamzah bin Abdul-Muttalib na Umar bin Al-Khattab (Radhi za Mwenyezi Mungu ziwashukie).

Siku moja, Utaibah bin Abi Lahab alimkaribia Mtume (Rehema na amani za Mwenyezi Mungu zimshukie) na kwa kiburi kikubwa alimshambulia kwa kusema, "Siamini katika: 'Kwa nyota inaposhuka.' [53:1] wala 'Kisha (Jibril) akakaribia na kufika karibu.' [53:8]." Kwa maneno mengine, alidai kutoamini katika Qur'an yoyote. Kisha akaanza kumshambulia Mtume na kumshika kwa nguvu, akararua shati lake na kumtemea mate usoni, lakini mate hayo hayakumpata Mtume. Mtume (Rehema na amani za Mwenyezi Mungu zimshukie) alimwomba Mwenyezi Mungu adhabu juu ya Utaibah kwa kusema, "Ewe Mwenyezi Mungu! Mpelekee mmoja wa mbwa wako."

Mwenyezi Mungu alijibu ombi hilo, na lilitokea kwa njia hii: Utaibah akiwa na wenzake kutoka Makuraishi waliondoka kwenda Shamu (Syria) na walipofika Az-Zarqa, simba alimkaribia kundi hilo. Utaibah aliingiwa na hofu kubwa, akakumbuka maneno ya Mtume na kusema, "Ole wangu! Simba huyu atanila kama alivyosema Muhammad. Ameniua nikiwa Syria naye yuko Makkah." Simba huyo kweli alimrukia kwa kasi, akamnyakua Utaibah kutoka katikati ya wenzake na kumvunjilia kichwa chake.

Pia inasemekana kuwa mshirikina mmoja mwenye chuki kutoka Makuraishi, aitwaye Uqbah bin Abi Muait, aliwahi kumkanyaga shingo ya Mtume wakati akijisujudu,.

Hadithi nyingine zaidi zilizoripotiwa na Ibn Ishaq zinaonyesha nia ya dhahiri ya mabavu hao kumuua Mtume. Abu Jahl, adui mkuu wa Uislamu, aliwahi kuwaambia wenzake, "Enyi watu wa Quraish! Inaonekana Muhammad ana azma ya kuendelea kuchafua dini yetu, kudhalilisha mababu zetu, kupinga maisha yetu, na kutukashifu miungu yetu. Najiapisha kwa miungu yetu kwamba nitachukua jiwe kubwa na kumuangusha nalo kichwani Muhammad wakati anasujudu ili tumalizane naye mara moja. Siogopi chochote kutoka kwa kabila lake, Banu Abd Munaf."

Asubuhi iliyofuata, Abu Jahl alikaa akimsubiri Mtume aje asali. Watu wa Quraish walikuwa wakisubiri habari. Mtume alipokuwa akisujudu, Abu Jahl alikaribia akibeba jiwe kubwa. Lakini alipomkaribia Mtume, ghafla aliogopa, akatetemeka, na jiwe likamuanguka mikononi mwake. Watu walimwuliza kilichotokea, akasema, "Nilipomkaribia, ngamia dume mkubwa mwenye meno makali alinipinga na karibu anila." Ibn Ishaq ameripoti kuwa Mtume alisema kuwa, "Ilikuwa Jibril, kama Abu Jahl angekaribia zaidi, angeuawa."

Pamoja na hayo, Makuraishi hawakuacha kufikiria kumuua Mtume. Kulingana na Abdullah bin Amr bin Al-As, baadhi ya watu wa Quraish walikuwa Al-Hijr wakilalamika kuwa wamevumilia sana. Ghafla Mtume alifika na kuanza kutufu. Walianza kumfanyia dhihaka, lakini Mtume alinyamaza mara mbili. Mara ya tatu, alisimama na kuwaambia, "Enyi watu wa Quraish! Sikilizeni, naapa kwa Mwenyezi Mungu ambaye nafsi yangu iko mikononi Mwake, mtakatwa vipande." Waliposikia hivyo, wote walitetemeka kwa hofu na kujaribu kumtuliza kwa kusema, "Unaweza kuondoka Abul Qasim, maana hujawahi kuwa mpumbavu."

Urwah bin Az-Zubair amesimulia kuwa alimuuliza Abdullah bin Amr bin Al-As kuhusu tukio baya zaidi walilomfanyia makafiri Mtume. Alijibu, "Wakati Mtume alikuwa akisali Al-Hijr ya Al-Kaaba, Uqbah bin Al-Muait alimnyonga Mtume kwa kutumia shuka yake. Abu Bakr alikuja haraka, akamshika Uqbah begani na kumtoa mbali na Mtume, huku akisema, 'Je, unataka kumuua mtu kwa sababu tu anasema, Mola wangu ni Allah?'"